سرطان مقعد رشد غیرعادی سلول های اطراف مقعد یا کانال آن است . سرطانی که در این محل رخ میدهد از معمول ترین انواع بوده و مربوط میشود به نوعی عفونت ویروسی که این خود میتواند منجر به سرطانهای دیگر شود. سرطان مقعد معمولا با پرتو و شیمی درمانی رفع میشود ولی برای سرطان های کوچک در مراحل اولیه یا زمانیکه درمان های دیگر ناموفق باشند از جراحی استفاده میشود. طی درمان این سرطان ، بررسی گسترش و پیگیری های دقیق ضروری است.

تعریف سرطان مقعد

خواننده پس از مطالعه این مقاله اطلاعات زیر را بدست خواهد آورد :

  • تعریف سرطان مقعد و محل رشد آن
  • فراوانی این بیماری در امریکا و عوامل خطر
  • پیشگیری از ابتلا به سرطان مقعد
  • علائم مربوط به این سرطان
  • نحوه ی تشخیص و تعیین مراحل درمان

تعریف سرطان مقعد

سرطان متشکل است از یک سری سلول سالم بدن که کنترل رشد خود را از دست می دهند و با رشد تومور ، یا بافت های اطراف خود را دربرمیگیرد (حمله مجاورتی) و یا به محل های دیگر گسترش و در آنجا رشد می کند ، که به این نوع سرطان ، متاستاز میگویند.

کانال مقعد راه عبور کوتاهی است که مدفوع طی اجابت از طریق آن از بدن خارج میشود.

سرطان مقعد

سرطان مقعد ناشی است از سلول های اطراف مقعد و دهانه ی مقعد و یا درون کانال. سرطان مقعد غالبا از نوع سرطان سلولی فلسی (که شامل سرطان هایی است به نام basaloid, epidermoid, cloacogenic, or mucoepidermoid  که همگی به یک روش درمان میشوند) میباشد. سرطان های نادر دیگری هم در کانال مقعد رخ میدهند مثل دو نوع : تومور استرومال دستگاه گوارش (GIST) و ملانوم) که هر یک جداگانه نیاز به مشورت و درمان مناسب دارند. ضمنا تومور میتواند بر پوست در حدود ۵ سانتیمتری بیرون مقعد ایجاد شود ، به نام سرطان پری آنال که درمان آن مشابه درمان سرطان پوست می باشد.

سلول هایی که سرطانی یا بدخیم شد ه اند ولی هنوز به بافت های عمیق تر هجوم نبرده اند به HGAIN یا “نئوپلازی داخل اپیتلیالی درجه بالا” معروف است. هرچند این وضعیت میتواند پیشروی سرطان مقعد باشد ولی به عنوان سرطان مقعد تلقی نمیشود و درمان آن متفاوت است. تشخیص این تفاوت با پزشک معالج یا جراح روده بزرگ و رکنوم می باشد. دلیل اصلی اینکه چرا این سلول ها به تومور تبدیل میشوند هنوز نامعلوم است ولی فرض بر اینست که سیستم ضعیف ایمنی بدن بیمار باعث آن میشود.

فراوانی سرطان مقعد در آمریکا

سرطان مقعد تقریبا نادر است و حدود ۱ الی ۲ درصد از کل سرطان های مربوط به دستگاه گوارش را تشکیل میدهد. در مقایسه با سرطان روده بزرگ که میزان ابتلا برای زنان و مردان ۱ از هر ۲۰ نفر میباشد ،‌ برای سرطان مقعد حدود ۱ از هر ۶۰۰ نفر است . سالیانه تقریبا ۶۰۰۰ مورد سرطان مقعد در آمریکا تشخیص داده میشود و دو سوم آن زنان می باشند و تلفات این بیماری حدود ۸۰۰ نفر میباشد.

عوامل خطر برای سرطان مقعد

عامل خطر به آن چیزی گفته میشود که احتمال ابتلا به بیماری را افزایش میدهد. سرطان مقعد معمولا با یکی از معمول ترین بیماری های مقاربتی یعنی عفونت ویروس پاپیلومای (HPV) در ارتباط است. HPV انواع مختلفی دارد و یک سری از آنها که در نهایت منجر به سرطان میشود بدون هیچ نشانه و علائمی ظاهری مثل عفونت یا زگیل ، بافت های درون یا اطراف مقعد را دربرمیگیرد.

عفونت HPV ضمنا با خطر ابتلا به سرطان رحم و آلت تناسلی زنان و مردان در ارتباط است. سلول های سرطانی فلسی مخصوصا سرطان رحم و آلت تناسلی ، شخص را در معرض خطر سرطان مقعد قرار میدهد .

جالب توجه است بیماران مبتلا به سرطان مقعد در معرض خطر سرطان روده بزرک و رکتوم یا دیگر اعضای گوارشی قرار نمیگیرند . باید خاطر نشان کرد تمام سرطان های مقعد با عفونت HPV در ارتباط نیستند و بعضی ها بدون دلیل واضحی بوجود می آیند.

عوامل خطر سرطان مقعد به شرح زیر میباشند :

  • سن ؛ هرچند سرطان مقعد در اکثر موارد برای اشخاص بالای ۵۵ سال پیش می آید ولی بیش از یک سوم موردها برای زیر این سن میباشد . تشخیص سرطان مقعد در آمریکا بین سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ به سن و تعداد بدین شرح است: ۰% زیر ۲۰ سال سن ، ۱٫۱% بین ۲۰ و ۳۴ ، ۹٫۴% بین ۳۵ و ۴۴ ؛ ۲۴٫۷% بین ۴۵ و ۵۴ ؛ ۲۵% بین ۵۵ و ۶۴ ، ۱۸% بین ۶۵ و ۷۴ ، ۱۵٫۲% بین ۷۵ و ۸۴ و ۶٫۶% بالای ۸۵ سال. همانطور که در بالا ذکر شد سرطان مقعد در جوانان احتمالا بخاطر ویروس HIV در بعضی مناطق جهان رو به افزایش است.
  • رابطه جنسی مقعدی ، هر دو مردان و زنان در خطر می باشند
  • بیماری های مقاربتی ، بیمارانی که چندین شریک جنسی دارند بیشتر از دیگران در خطر ابتلا به عفونت هایی از قبیل HPV و HIV دارند لذا میزان ریسک در این اشخاص بیشتر است.
  • سیگار ، مواد مضر شیمیایی در سیگار احتمال سرطان و سرطان مقعد را افزایش می دهد.
  • ضعف سیستم ایمنی ، اشخاصی که سیستم ایمنی بدنشان تضعیف شده مثلا بدلیل پیوند عضو یا عفونت HIV در خطر زیاد میباشند.
  • التهاب های مزمن ، احتمال بروز سرطان در ناحیه ملتهب برای کسانیکه فیستول یا زخم باز مقعد به مدت طولانی دارند زیاد است.
  • پرتو لگن ، کسانیکه بخاطر سرطان رکتوم ، پروستات ، مثانه یا رحم تحت درمان پرتو قرار گرفته اند.

پیشگیری از سرطان مقعد

تعداد کمی از سرطان ها کاملا قابل پیشگیری هستند ولی در نظر گرفتن عوامل ذکر شده در بالا و همچنین انجام چک آپ روتین میتواند احتمال سرطان مقعد را کاهش دهد. ترک سیگار خطر ابتلا به سرطان های بسیاری و همچنین سرطان مقعد را کم میکند. پرهیز از رابطه جنسی مقعدی می تواند ابتلا به عفونت های HPV و HIV را کاهش و استفاده از کاندوم احتمال بروز عفونت HPV را به حداقل برساند. کاندوم نمیتواند کاملا از انتقال عفونت HPV جلوگیری کند چون این عفونت از پوست منتقل میشود و میتواند در نواحی دیگر بدن قرار گرفته باشد.

یک سری واکسن که در اول به صورت آزمایشی در مقابل عفونت HPV مربوط به سرطان رحم بکار گرفته شده خطر ابتلا به HGAIN و سرطان مقعد را نیز کم میکند ، مخصوصا آنهایی که طبق لیست بالا در معرض خطر بیشتری قرار دارند. این واکسن ها برای آن دسته افرادی که هنوز به HPV مبتلا نشده اند و یا رابطه ی جنسی برقرار نکرده اند تاثیر بیشتری دارد. بهترین نوع واکسن HPV و اینکه برای چه اشخاصی لازم و به چه مقدار جای بحث دارد.

اشخاصی که طبق عوامل ذکر شده در بالا در خطر سرطان مقعد می باشند می بایست طبق دستور پزشک یک سری آزمایش انجام دهند که شامل سیتولوژی (بررسی سلول های مقعد با نمونه برداری بافت ها و بررسی با میکروسکوپ) که ضمنا به آزمایش پاپ (PAP) معروف است (مشابه آزمایش سرطان رحم) و یا بررسی با دروبین ریز چراغ دار با بزرگنمایی بالا ( آنوسکوپی وضوح بالا یا HRA) ، این آزمایشات میتوانند هم در کلینیک و هم در اتاق عمل انجام شوند.

تشخیص و درمان زودهنگام ضایعات سرطانی در مقعد میتواند از گسترش تومور جلوگیری کند. میزان موفقیت این آزمایشات و یا درمان های بعدی در پیشگیری از سرطان و نجات بیمار کاملا مشخص نیست ولی با این حال به اندازه آزمایشات مشابه مانند تست سرطان رحم با تست پاپ اهمیت دارند. هنوز مشخص نیست هر چند وقت یکبار باید تست PAP یا HRA برای شناسایی و پیشگیری موفقیت آمیز انجام داد.

اگر در مقعد مواردی مشکوک به سرطان کشف شود ، چندین روش برای جلوگیری از گسترش آن و تبدیل به تومور وجود دارد. البته تمام این موارد مشکوک لزوما به سرطان مقعد ختم نمیشوند (میزان گسترش HGAIN حدود ۱۰% در افراد با سیستم ایمنی عادی است ولی در مورد افراد مبتلا به HIV بیش از ۵۰% می باشد). روش های درمان شامل برش بافت های غیرعادی ، استفاده از الکتروکوتر (بکارگیری برق متمرکز) ، لیزر و مادون قرمز ، فوتوتراپی ، پرتو درمانی ، شیمی درمانی (۵-fluorouracil or 5-FU) و دارو (مثلا Imiquimod) می باشند.

هیچ یک از این درمان ها ۱۰۰% جواب نمیدهند و ضمنا مطالعات گسترده ای روی آنها انجام نشده است ، همه آنها عوارض جانبی مربوط به خود و نیاز به پیگیری مداوم و بلند مدت دارند. باید یادآور شد این گونه درمان ها ، درخصوص تشخیص تغییرات مشکوک و یا HGAIN از آنچه برای سرطان مقعد طبق شرح زیر موجود است تفاوت دارد.

علائم سرطان مقعد

هرچند حدود ۲۰% از بیماران مبتلا به سرطان مقعد شاید هیچ علائمی نشان ندهند ولی خیلی از آنها را میتوان در مراحل اولیه شناسایی کرد چون در مناطقی از سیستم گوارشی قراردارند که برای پزشک آسان و قابل روئیت است . متاسفانه بعضی مواقع ، علائم زمانی خودشان را نشان میدهند که تومور گسترش و رشد کرده است ، بنابراین آشنایی با علائم مربوط به سرطان مقعد مهم است تا بدون تاخیر و سریع شناسایی شود. سرطان مقعد معمولا علائمی از این قبیل دارد:

  • خون ریزی از مقعد یا رکتوم
  • احساس توده یا غده در دهانه مقعد
  • درد مداوم یا تکراری در ناحیه مقعد
  • خارش مداوم یا تکراری
  • تغییر وضعیت اجابت (کمتر یا بیشتر شدن دفعات) یا افزایش فشار هنگام اجابت
  • باریک شدن مدفوع
  • خارج شدن چرک از مقعد
  • تورم غدد لنفاوی

البته بیماری های غیر جدی دیگری مانند بواسیر هم علائم مشابه ای طبق بالا دارند ولی هرگز اینگونه فرض نکنید. بیش از ۵۰% از سرطان های مقعد علائم با تاخیر دارند و یا به اشتباه با بیماری های دیگر تشخیص داده میشوند. اگر هر یک از علائم بالا در شما مشهود است به پزشک یا جراح روده مراجعه کنید.

تشخیص سرطان مقعد

سرطان مقعد معمولا با انجام آزمایش کانال مقعد بخاطر علائم ذکر شده و همچنین چک آپ های روتین سالیانه ، آزمایش پروستات ، تست رحم ، تست مدفوع برای خون یا آزمایش با دوربین ریز از روده معروف به کولونوسکوپی و یا دیگر موارد مانند جراحی بواسیر شناسایی میشود. در حال حاضر برای تشخیص سرطان مقعد هیچ آزمایش خونی وجود ندارد.

تشخیص سرطان مقعد

شناسایی بصری موارد غیرعادی توسط آنوسکوپی و یا آزمایش کانال مقعد توسط دوربین زیر چراغ دار انجام میشود. ، نمونه برداری ، پس از تایید نواحی غیرعادی و جهت تشخیص دقیق انجام میشود. نمونه برداری میتواند در کلینیک با بی حس کننده و یا در اتاق عمل با بیهوشی انجام شود. درصورت تایید سرطان مقعد باید آزمایشات بیشتری جهت تعیین گسترش آن انجام شود. این تست ها کمک میکنند تا تومور مرحله بندی و درمان مناسب تجویز شود.

مراحل سرطان مقعد

مراحل سرطان دو چیز را معین میکند :

  • رشد : اندازه تومور و اینکه به مناطق مهم دیگر رشد کرده باشد
  • وسعت : (متاستاز) گسترش به غدد لنفاوی یا اعضای مهم بدن

پزشک پس از تایید سرطان چندین آزمایش جهت مرحله بندی انجام میدهد و طی آن مشخص میشود آیا بیمار میتواند از سرطان نجات یابد یا خیر و همچنین چه درمان هایی لازم است. زمانیکه تومور پخش میشود ، تمایل به رخنه به غدد لنفاوی در شکم یا دیگر ارگان ها مانند کبد ، ریه و استخوان دارد. در ۱۵ الی ۳۰ درصد از بیمارانی که به سرطان مقعد مبتلا میشوند تومور به غدد لنفاوی و در ۱۰ الی ۱۷ درصد از آنها به ارگان های دیگر گسترش می یابد.

مراحل سرطان مقعد

سرطان در وحله ی اول با معاینه بدنی تعیین مرحله میشود و و با آزمایش کانال مقعد ، اندازه ی تومور و محل رشد آن بررسی میگردد. ضمنا برای غدد لنفاوی غیرعادی در کشاله ران یا دیگر مناطق بدن چک میشود و شاید از سوزن کوچکی به نام FNA برای نمونه برداری استفاده میشود. برای تمام زنان مبتلا به سرطان مقعد باید معاینه و تست لگن بخاطر ارتباط ان با سرطان رحم و آلت تناسلی انجام شود. کولونوسکوپی برای تمام سرطان های مقعدی براساس سن و عوامل خطر ذکر شده توصیه میشود.

آزمایشات دیگر شامل  ، تست سونوگرافی endoanal یا endorectal یا MRI جهت بررسی اندازه تومور و رشد آن به اندام های دیگر و اینکه غدد اطراف به چه بزرگی شده اند است. برای گسترش سرطان به دیگر مناطق بدن از اشعه ایکس و سیتی اسکن لگن ، شکم و سینه استفاده میشود. درنهایت بعضی بیماران تحت اسکن PET برای گسترش تومور در بدن مخصوصا برای مناطقی که در سیتی اسکن مشخص نشده است قرار میگیرند.

درمان سرطان مقعد

اکثر سرطان های مقعد با درمان رفع میشوند ، چند نوع درمان به شرح زیر میباشند:

  • جراحی : برای برداشتن تومور از جراحی استفاده میشود. اغلب اوقات تومورهای کوچک یا تازه بدون نیاز به درمان های بعدی با حداقل آسیب به عضلات اسفینکتر که مدفوع را کنترل میکند توسط جراحی برداشته میشوند. بعضی اوقات جراحی پیچیده تری برای جدا کردن تومور لازم است که طی آن مقعد و رکتوم و عضله ی کنترل اجابت برداشته و یک کولوستومی دائمی ایجاد میشود (روده از شکم بیرون آورده و کیسه ای برای جمع آوری مدفوع به آن متصل میگردد).

 

درمان سرطان

در این حالت بخشی از روده ی سرطانی در نزدیکی بافت سالم بریده و منفذی ایجاد و کیسه به آن متصل میگردد.


Warning: preg_match() expects parameter 2 to be string, array given in /home/clinicdarm/domains/clinicdarman.com/public_html/wp-content/themes/dt-the7/wpbakery/js_composer/include/templates/shortcodes/vc_empty_space.php on line 10

درمان سرطان

به این نوع جراحی APR میگویند (abdominoperineal resection ) و تا سال ۱۹۷۰ (که شیمی درمانی و پرتو درمانی موفقیت آمیز شد) معمول ترین نوع درمان به حساب می آمد . این نوع جراحی هنوز کاربرد دارد اگر درمان های دیگر جواب ندهد و سرطان پس از گذشت شش ماه از دوره ی درمان هنوز برطرف نشده باشد یا پس از درمان موفق طی شش ماه دوباره برگردد و یا نتوان برای بیمار نوع درمان دیگری قرارداد . تمام جراحی ها میتوانند پیچیدگی مختص خود را داشته باشند مخصوصا مشکل التیام زخم ، برش و عفونت که برای بیش از ۸۰% بیماران رخ میدهد. در مورد کولوستومی ، هرچند کیفیت و سبک زندگی تحت تاثیر قرار میگیرد ولی بسیاری از بیماران یک زندگی عادی و فعال خواهند داشت و می توانند با داشتن کولوستومی مشغول بکار باشند.

  • پرتو درمانی : در این روش از پرتوی ایکس با دوز بالا برای نابود کردن سلول های تومور استفاده میشود. تومور در مقابل پرتو بسیار حساس است ، بدین معنی که به خوبی به این نوع درمان پاسخ میدهد (مخصوصا اگر در کنار آن شیمی درمانی استفاده شود). تومور معمولا با نواحی کشاله ران تحت پرتو قرار میگیرد تا هرگونه سلول سرطانی که به غدد لنفاوی پخش شده هم درمان گردد. در بیش از ۴۰ الی ۶۰ درصد از بیمارن عوارض جانبی رخ میدهد که شامل آسیب دیدین پوست ، باریک شدن کانال مقعد ، زخم مقعد و رکتوم ، اسهال ، احساس اجابت یا حتی عدم کنترل مدفوع ، التهاب روده و انسداد روده کوچک ناشی از پرتو افشانی میباشد. درضمن امکان بروز سرطان های جانبی وجود دارد ولی میزان خطر آن نامعلوم است. عوارض پرتو درمانی میتواند کوتاه مدت یا بلند مدت باشد. پرتو درمانی جدید مثل IMRT (intensity-modulated radiation therapy) عوارض جانبی کمتری دارند.
  • شیمی درمانی : دارو برای کشتن سلول های سرطانی مستقیما به رگ تزریق میشود. مزیت این نوع درمان در مقایسه با پرتو درمانی عدم نیاز به جراحی است. داروهای شامل

۵-fluorouracil or 5-FU, mitomycin C, cisplatin می باشد. این داروها عوارضی مانند سرگیجی ، استفراغ ، اسهال ، ریزش مو ، تنزیل مغز استخوان و کاهش تولید سلول ایمنی خون ، التهاب ریه و عملکرد نامناسب عصبی دست و پا دارند. هرچند نادر (کمتر از ۵% خطر) ولی مصرف این داروها میتواند منجر به مرگ شود البته فقط برای بیمارانی که قبل از درمان مشکلات سلامتی دیگری داشته باشند.

امروزه “درمان ترکیبی” شامل پرتو و شیمی درمانی برای اکثر سرطانهای مقعدی استاندارد شده است. هرچند “درمان ترکیبی” خطر و عوارض بیشتری دارد ولی بالاترین میزان نجات بیمار در بلند مدت (۷۰ تا ۹۰ درصد بیماران زنده می مانند و با گذشت ۵ سال از شروع درمان کاملا عاری از سرطان می شوند) را نشان داده است. اگر سرطان برگردد یا باقی بماند ، جراحی APR هنوز روش بسیار مناسبی است ، ولی میزان موفقیت آنچنان بالا نیست ، طبق مطالعات انجام شده ۲۴ الی ۶۹ درصد از بیمارانی که از شیمی درمانی و پرتو درمانی سود نبرده اند ، پس از گذشت ۵ سال از جراحی هنوز زنده و عاری از سرطان میباشند. البته اکثر بیماران با سرطان مقعد نیاز به کولوستومی دائمی ندارند.

گزینه دیگر برای سرطان مقعد این است که هیچ درمانی انجام نشود. در این صورت تومور به رشد خود ادامه داده و گسترش می یابد. اگر تومور وسیع شود میتواند روده را مسدود کند ، بین مقعد و دیگر اندام ها فیستول (اتصال غیرعادی) ایجاد کند (مثلا واژن یا شکم) ، درد بخاطر رشد به درون عصب یا دیگر ارگان ها ایجاد کند ، خون ریزی ، انسداد روده یا علائمی دیگر بوجود آورد. زمانیکه تومور گسترش یابد ، بیمار معمولا بدون درمان بیش از ۱ الی ۲ سال عمر نمیکند . داروهای مسکن ، عمل جراحی تسکینی و مراقبت های حمایتی میتوانند تاثیرات پیشرفته ی سرطان مقعد را برای بیمار آسوده تر کنند.

پیگیری پس از درمان

پی گیری جهت بررسی نتیجه ی درمان و احتمال بازگشت بیماری بسیار مهم است. اکثر سرطان های مقعدی با “درمان ترکیبی” یا جراحی طبق گفته های بالا رفع میشوند . به علاوه در صورت بازگشت بیماری البته اگر در مراحل اولیه شناسایی شود ، میتوان با موفقیت آن را توسط جراحی درمان کرد ، بنابراین به بیماران توصیه میشود هرگونه علائم مشکوک را سریعا به پزشک خود اطلاع دهند. روش پیگیری شامل آزمایش دقیق مقعد طی تست با انگشت و در صورت لزوم توسط آنوسکوپی و معاینه ی بدنی در فواصل منظم می باشد.  این آزمایشات برای ۳ الی ۶ ماه بمدت ۲ سال پس از تشخیص اولیه و سپس ۶ الی ۱۲ ماه بمدت ۵ سال و بعد از آن هر سال یک بار توصیه میگردد. ضمنا بررسی های بیشتر از قبیل سونوگرافی ، سیتی اسکن ، MRI ، عکس از سینه و اسکن PET مخصوصا اگر احتمال بازگشت بیماری باشد توصیه میگردد.

نتیجه گیری

سرطان مقعد ، تومور غیرعادیی است که بر پوست یا در کانال مقعد تشکیل میشود. همانطور که برای تمام سرطان ها صدق میکند ، شناسایی زود هنگام و درمان مناسب میزان نجات بیمار را به حداکثر می رسناد. اکثر تومورها با ترکیب دو نوع شیمی درمانی و پرتو درمانی به خوبی رفع میشوند. اگر درمان پاسخ ندهد و سرطان برگردد میتوان با جراحی آن را برطرف کرد. توصیه میشود در صورت بروز هرگونه علادم مربوطه سریعا جهت انجام آزمایشات به پزشک یا جراح روده مراجعه شود.

سئوالاتی که درصورت تایید سرطان مقعد باید از پزشک بپرسید:

  • آیا نمونه برداری سرطان را تایید کرده است؟
  • عوامل خطری که منجر به سرطان شده است چیست؟
  • چه مراحلی برای رفع سرطان نیاز است؟
  • آیا به کولونسکوپی نیاز دارم؟
  • آیا به تست رحم نیاز دارم؟
  • چه نوع درمانی نیاز دارم؟
  • آیا به جراحی یا کولوستومی نیاز دارم؟
  • درمورد بهبود کلی و مدت زمان بستری در بیمارستان چه انتظاری باید داشته باشم؟
  • خطرات کوتاه مدت و بلند مدت جراحی چیست؟
  • درد پس از جراحی را چگونه رفع میکنید؟
  • تجربه و نتیجه ی جراحی های شما چگونه است؟
  • اگر درمان نخواهم چه اتفاقی می افتد ؟
  • آیا درمان یا روش های دیگری برای من امکان پذیر است؟
  • برای پیگیری چه نوع آزمایشی لازم دارم و هرچند وقت یکبار باید انجام شوند؟

clinic-colorectal1

پذیرش: از شنبه تا پنجشنبه فقط با تعیین وقت قبلی

لطفا از طریق تلفن یا فرم تعیین وقت اینترنتی نسبت به گرفتن وقت اقدام نمائید.
با تشکر.

۰۹۱۹۷۷۱۵۵۲۷ | ۰۹۱۹۷۷۱۵۵۲۸
پاسخگویی همه روزه از ساعت ۹ تا ۲۲ حتی روزهای تعطیل
آدرس: میدان ونک، خیابان ملاصدرا، خیابان پردیس، نبش زاینده رود، پلاک ۱۶ طبقه دوم

تعیین وقت اینترنتی

نام

تلفن شما (الزامی)

پیام شما

نظرات کاربران در مورد این مطلب

پاسخ دهید

ایمیل شما محفوظ خواهد ماند. موارد ضروری مشحص شده ند *

شما مجاز هستید تا از تگ های HTML زیر استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

پاک کردن ارسال