برسی جامع بیماری هموروئید

هموروئید چیست؟

لازم است بدانیم همه ی ما در کالبد بدنمان بافت های هموروئیدی داریم و فقط در تعداد معدودی این بافت ها ورم کرده و تبدیل به بیماری میشوند. بافت های هموروئید درون کانال مقعد و اطراف آن قرار دارند و از رگ های خونی ، بافت های اتصالی و کمی عضله تشکیل شده اند.

بررسی جامع بیماری هموروئید

کلا دو نوع هموروئید داریم : داخلی و خارجی. هموروئید داخلی با آستری بنام موکوسا (مخاط) پوشش خورده که به لمس ، درد ، کشیدگی یا دما حساس نیست ولی هموروئید خارجی پوشش پوستی دارد و بسیار حساس است. وقتی مشکلی برای این دو هموروئید پیش می آید هر یک علائم و درمان خاص خود را دارند.

علائم

حدود ۵% از مردم دچارهموروئید میشوند ولی درصد کمی از آنها به جراحی نیاز پیدا میکنند. امکان بروز هر دو هموروئید داخلی و خارجی برای بیمار وجود دارد.

اکثر بیمارانی که بخاطر علائم مقعدی به پزشک مراجعه میکنند فکر میکنند بواسیر دارند ولی هموروئید باید طی یک سری آزمایشات و مطالعه ی دقیق سابقه ی بیمار تشخیص داده شود. مشکلات بلند مدت بیمار شاید هیچ ربطی به هموروئید نداشته باشد. رد یا تایید بیماری های جدی دیگر مانند سرطان مقعد باید با تشخیص متخصص باشد.

هموروئید داخلی

هموروئید داخلی معمولا با خون ریزی ، درد رکتوم یا پایین افتادگی بافت مقعد همراه است. پایین افتادگی زمانیست که بافت هموروئید بیرون میزند و هنگام تمیز کردن مقعد قابل لمس است . این بافت غالبا خود بخود یا توسط فشار دادن بدرون برمیگردد. علائم کم کم با گذشت زمان پیشرفت میکنند و متناوب هستند.

جهت تعیین درمان مناسب ، هموروئید داخلی براساس میزان پایین افتادگی طبقه بندی میشود:

درجه ۱ : بدون پایین افتادگی

درجه ۲ : افتادگی که خود به خود به درون برگردد

درجه ۳ : افتادگی که خود بیمار به درون برمیگرداند

درجه ۴ : افتادگی که با فشار دادن به درون برنمیگردد و غالبا بسیار دردناک است.

خون درهموروئید داخلی معمولا با رنگ شفاف و سریع رخ میدهد و روی دستمال یا ریختن در کاسه توالت مشاهده میشود. این افراد معمولا دچار خونریزی های شدید نمیشوند و تنها علائم آن فقط همین پایین افتادگی همراه با خارش و سوزش اطراف مقعد است. ضمنا در برخی ترشح از مقعد و مشکل تمیز کردن پس از اجابت یا احساس گیر کردن مدفوع در مقعد دیده میشود. افرادی که علائم شان در این حد است نیاز به درمان خاصی ندارند.

هموروئید خارجی

این افراد یک توده به رنگ متمایل به آبی دردناک درست خارج از مقعد دارند که یکباره اتفاق می افتد و غالبا پس از فشار بیش از حد پیش می آید. پوست بیرونی مقعد معمولا با بافت های زیرین اتصال خوبی دارد و اگر در این ناحیه ی تنگ لختگی خون یا ترومبوز رخ دهد فشار روی بافت ها به سرعت بالا رفته و منجر به درد میشود. درد معمولا دائمی و شدید است . در برخی اوقات فشار زیاد ترومبوز باعث شکاف پوست بیرونی شده و لختگی خون بیرون میزند. بیمار ضمنا از تورم و فشار و ناراحتی کلی که به هموروئید خارجی مربوط است و ترومبوز هم نیست شکایت دارد.

بیرون زدگی مقعد

بیمار غالبا از بافت نرم و بدون درد درست خارج از مقعد شکایت دارد . این بافت ها مشکلات پس مانده از هموروئید خارجی قبلی است ، یعنی خون لختگی باعث کیشدگی پوست شده و این پوست پس از جذب و از بین رفتن لختگی بصورت توده سرجایش باقی مانده ، لذا بیمار پس از گذشت زمان یک بیرون زدگی خواهد داشت. این بیرون زدگی باعث ناراحتی بیمار هنگام تمیز کردن و اجابت میشود و برخی هم کلا از وجود آن معترض هستند و معمولا غیر از جراحی کار دیگری نمیتوان انجام داد.

علت هموروئید

مهمترین عامل هموروئید افزایش فشار درون شکم که به مقعد منتقل میشود است. برخی از این عوامل شامل فشار آوردن هنگام اجابت ، یبوست ، اسهال ، حاملگی و اختلالات غیرعادی روده است. این عوامل طی زمان موجب پایین افتادگی هموروئید داخلی و ترومبوز بافت هموروئید خارجی میشوند.

آزمایشات

پس از بررسی دقیق علائم و سابقه خانوادگی ، یک سری آزمایش تجویز میشوند که شامل بازرسی دقیق مقعد ، تست درون مقعد و رکتوم با انگشت و وارد کردن لوله باریک دوربین دار برای بازبینی بافت های همورویئد (آنوسکوپی) میشود. البته نه در اولین ویزیت ولی پزشک معمولا نیاز به آزمایشات دقیقتر طی وارسی تمام روده برای پولیپ یا سرطان یا علت خونریزی خواهد داشت. آزمایشات لابراتوری معمولا مورد نیاز نیستند.

درمان غیر جراحی در هموروئید داخلی

بستگی به درجه ی هموروئید داخلی طبق توضیحات قبل و همچنین شدت علائم چندین گزینه برای درمان وجود دارد. معمولا با تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی میتوان مشکل را رفع کرد. درصورتی که تغییرات به تنهایی جوب ندهند یا علائم شدید باشند چندین روش انجام پذیر در مطب پزشک و یا جراحی موجودند.

تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی

چه جراحی لازم باشد یا نه ، اصلاح رژیم غذایی و سبک زندگی پایه و اساس هر نوع درمان است. این تغییرات شامل افزایش مصرف فیبر ، مکمل های فیبردار ، مایعات و ورزش است. تمام این موارد برای تنظیم اجابت میباشند نه صرفا نرم کردن آن. هدف اصلی نداشتن مدفوع بسیار سفت یا اسهال و داشتن مدفوعی نرم ، پرحجم که به سادگی پاک شود است . این نوع مدفوع در تقریبا تمام مشکلات بهترین راه جلوگیری میباشد.

مصرف ۲۰ الی ۳۵ گرم فیبر در روز همراه با میوه و سبزیجات زیاد توصیه میشود. برخی افراد یک یا دو بار در روز مکمل فیبری مصرف میکنند که به شکل پودر یا جویدنی یا کپسول میباشند. مصرف مایعات زیاد (ترجیها آب) به اندازه ی ۸ الی ۱۰ لیوان در روز توصیه میشود. نوشیدنی های کافئین دار یا الکلی آب بدن را کم میکنند و برای این هدف مناسب نیستند.

درمان های انجام پذیر در مطب پزشک برای هموروئید داخلی

معمول ترین روشها بستن باند لاستیکی ، انعقاد مادون قرمز و اسکلروتراپی است. این درمان ها فقط برای هموروئید داخلی هستند.

بستن باند لاستیکی

برای درمان بواسیر داخلی درجه ۱ و۲ و برخی مواقع درجه ۳ از باند لاستیکی استفاده میشود. پزشک هنگام آزمایش آنوسکوپی ، ابزاری را داخل آنوسکوپ کرده و بافت زائد را کشیده و باند لاستیکی دور آن قرار میدهد. این باند جریان خون به هموروئید را قطع و توده ظرف ۵ الی ۷ روز می افتد و شاید همراه با کمی خون ریزی باشد. این روش برای افرادیکه داروهای رقیق کننده ی خون مانند کئومادین ، هپارین یا پلاویکس مصرف میکنند منلسب نیست. پزشک در هر ویزیت معمولا یک الی سه باند لاستیکی می اندازد لذا چندین ویزیت کوتاه برای کل کار نیاز است . این روش با کمی درد خفیف و احساس فشار همراه است که طی یک الی سه روز رفع میشود و با مصرف آیبی بروفن یا تایلانول قابل تحمل است. اگر بیمار پس از اتمام جلسات رژیم غذایی و تغییر سبک ذکر شده را ادامه دهد دیگر نیازی به مداوای بیشتر نیست. درصورت برگشت علائم میتوان عمل باند لاستیکی را مجددا انجام داد. عوارض ناشی از این عمل بسیار کم است ولی میتواند خونریزی ، درد و عفونت باشد.

انعقاد مادون قرمز

انعقاد مادون قرمز (IRC) یک روش دیگر انجام پذیر در مطب پزشک برای هموروئید داخلی درجه ۱ و۲ و برخی مواقع درجه ۳ طی دوره ی آنوسکوپی میباشد. IRC با تابش پرتوی مادون قرمز به بافت هموروئید و تبدیل این انرژی به گرما آن را ملتهب و موجب پوسته شدن و افتادنش میشود. این روش بسیار سریع ، بدون درد با عوارض بسیار کم میباشد و فقط چند جلسه ی کوتاه لازم دارد.

اسکلروتراپی

اسکلروتراپی روش دیگری برای هموروئید داخلی درجه ۱ و۲ قابل انجام در مطب پزشک است . در این روش با تزریق محرک های شیمیایی به هموروئید ، رگ های خونی و در نتیجه خود هموروئید منقبض و کوچک میشود . این روش سریع ، بدون درد و با عوارض بسیار کم است و فقط نیاز به چند ویزیت کوتاه دارد. این تکنیک برای افرادیکه داروهای رقیق کننده ی خون مانند کئومادین ، هپارین یا پلاویکس مصرف میکنند مناسب است.

درمان در مطب برای هموروئید خارجی

در این تکنیک بافت هموروئید با تزریق دارو بی حس میشود. درد ناشی از ترومبوز هموروئید خارجی معمولا ۴۸ الی ۷۲ ساعت پس از شروع به اوج میرسد و تقریبا طی ۴ تا ۵ روز برطرف میگردد. با شروع درد ، ترومبوز باید درمان شود و درمان آن بستگی به پیشرفت آن دارد. اگر لمس یا فشردن هموروئید موجب ناراحتی بیمار نشود میتوان با روشهای غیر جراحی مانند وان آب گرم ، قرص و کرم های تسکین دهنده و مصرف فیبر طبق توضیحات بالا مورد را رفع کرد. ولی اگر درد شدید باشد میتوان به جراحی انجام پذیر در مطب متوسل شد. در اینجا بافت هموروئید با تزریق دارو بی حس میگردد و اهمیت کار در اینست که کل هموروئید برداشته شود نه فقط تکه برداری چون اینکار موجب عود کردن ترومبوز و لختگی مجدد میشود.

هموروئید خارجی ای که ترومبوز نشده ، معمولا با رژیم غذایی مناسب و پمادهای موضعی رفع میشوند و فقط در برخی موارد خاص نیاز به جراحی دارند.

درمان هموروئید با جراحی

درصد بیمارانی که به جراحی نیاز پیدا میکنند کمتر از ۱۰درصد است و برای اکثر آنها درمان های عادی کافی است. “هموروئیدکتومی” یا برداشت کامل بافت هموروئید فقط زمانی توصیه مشود که بافت بیش از حد بزرگ و یا همورویئد هم داخلی و هم خارجی از درجه ی ۳ و۴ باشد. هموروئیدکتومی تاثیر بسیار بالایی دارد و احتمال عود کردن آن بسیار کم است. البته این روش در مقایسه با تکنیک هایی که در مطب انجام میشوند با درد و ناراحتی و عوارض بیشتری همراه است.

هموروئیدکتومی با تکنیک و ابزارهای متنوعی قابل انجام است و انتخاب نوع آن بستگی به تصمیم جراح دارد. در کل اینکه بافت های اضافی هموروئید برداشته و زخم باقیمانده یا باز میماند یا بخیه میخورد. هموروئیدکتومی در اتاق عمل ، تحت بیهوشی یا بی حسی نخاعی مشابه تزریق اپیدورال هنگام زایمان یا توسط داروهای آرام بخش یا بی حسی ناحیه ی مقعد انجام میشود.

یک تکنیک دیگر که برخلاف هموروئیدکتومی پس از عمل درد ندارد و به تازگی رواج پیدا کرده تکنیک “استیپل” است. در این روش مقداری از بافت بالای هموروئید توسط ابزار استیپل برداشته و درنتیجه هموروئید بالا کشیده میشود ، سپس بافت هموروئید به مکان عادی برگردانده و با استیپل درجای خود قرار داده میشود. سپس با گذشت زمان کل یا بیشتر استیپل ها می افتند. تحقیقات نشان داده تکنیک استیپل در مقایسه با هموروئیدکتومی بسیار امن تر و زمان ریکاوری بسیار کوتاه تر ولی میزان عود کردن بیشتر است و ضمنا برای هموروئیدهای خارجی بزرگ موثر نیست.  تمام جراحی های هموروئیدی خطرات ، عوارض و مزیت های خاص خود را دارند و انتخاب نهایی با خود بیمار و جراح است.

دستورالعمل های بعد از جراحی

درد پس از عمل یک مورد عادی است و باید مدیریت شود ولی در کل ۲ الی ۴ هفته طول میکشد تا بیمار به فعالیت های عادی و قبلی خود برگردد. داروهای تجویز شده بسیار متنوع و بستگی به وضعیت بیمار دارند. نشستن در وان آب گرم تا زیر شکم بمدت ۱۰ الی ۱۵ دقیقه ‌، دو الی سه بار در روز تسکین دهنده خوبی است. بیمار غالبا پس از جراحی آنورکتال مشکل ادرار خواهد داشت و میتواند هنگام وان آب گرم ادرار کند و اگر اینکار انجام پذیر نیست باید سریعا برای نصب سوند به بیمارستان مراجعه کند.

اجابت پس از عمل همیشه یکی از نگرانی های بیمار بوده است. طبق توصیه ی جراحان اولین اجابت باید طی ۴۸ ساعت صورت گیرد.  بیمار طی این مدت رژیم فیبر بالا یا مکمل های فیبری و مایعات زیاد دریافت میکند و اگر اینها کارساز نباشند باید داروهای ملین مصرف کند. کمی خون ریزی هنگام اجابت برای چند هفته عادی است ولی اگر ادامه یابد و متوقف نشود باید به جراح مراجعه کرد.


clinic-colorectal1

پذیرش: از شنبه تا پنجشنبه فقط با تعیین وقت قبلی

لطفا از طریق تلفن یا فرم تعیین وقت اینترنتی نسبت به گرفتن وقت اقدام نمائید.
با تشکر.

۰۹۱۹۷۷۱۵۵۲۷ | ۰۹۱۹۷۷۱۵۵۲۸
پاسخگویی همه روزه از ساعت ۹ تا ۲۲ حتی روزهای تعطیل
آدرس: میدان ونک، خیابان ملاصدرا، خیابان پردیس، نبش زاینده رود، پلاک ۱۶ طبقه دوم

تعیین وقت اینترنتی

نام

تلفن شما (الزامی)

پیام شما

نظرات کاربران در مورد این مطلب

پاسخ دهید

ایمیل شما محفوظ خواهد ماند. موارد ضروری مشحص شده ند *

شما مجاز هستید تا از تگ های HTML زیر استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

پاک کردن ارسال