بیماری کرون

بیماری کرون التهابی است لاعلاج که روی بخش یا کل روده کوچک یا بزرگ تاثیر میگذارد. التهاب همیشه دیواره ی میانی روده را در بر میگیرد ولی میتواند به لایه های عمیق تر هم نفوذ و حتی از جداره ی دیواره بیرون بزند.

بیماری کرون

علائم

بیماری کرون هم یک بیماری شکم و هم آنورکتال محسوب میشود. شروع بیماری برای هر کس متفاوت است و علائم شامل گرفتگی ، دل درد ، اسهال و یا یبوست دائمی ، خون ریزی هنگام اجابت ، تب ، ضعف ، کم شدن وزن ، ترشح از ناحیه مقعد ، ورم های چرکی (آبسه) خوب نشدنی یا برگشتنی (کیسه های عفونتی) و شقاق (شیار و زخم های دردناک) است. بیمار ضمنا برای فیستول (کانال غیرعادی بین روده و اندام های نزدیک یا بین روده و پوست) مستعد است. علائم معمولا در بلند مدت کم و زیاد میشوند.

بیماری کرون

در عکس بالا ، بیماری کرون باعث تنگی در انتهای ایلئوم و روده ی سیگموئید شده است.

چه کسانی در معرض بیماری کرون هستند؟

بیماری کرون میتواند در هر سنی پیش آید ولی کلا بین سنین ۱۵ تا ۳۵ خودش را نشان میدهد و بین زنان و مردان یکسان است. کسانیکه سابقه ی ارثی دارند بیش از بقیه در معرض خطرند.

علت بیماری کرون

علت دقیق آن نامعلوم است. تحقیقات فعلی روی غیرعادی شدن سیستم ایمنی بدن و عفونت های باکتریایی تمرکز دارد. این بیماری مسری نیست.

ارزیابی بیمار

قدم اول معاینه کامل جسمی و بررسی سابقه ی ارثی و بعد آزمایش روده با ابزار انعطاف پذیر چراغ دار و رادیولوژی است. این ارزیابی برای تشخیص وسعت بیماری و تعیین روش های مدیریتی بسیار مهم هستند.

درمان با دارو

تجویز دارو همیشه اولین انتخاب است مگر اینکه جراحی ضروری باشد. معمول ترین نوع درمان برای کرون داروهای کورتونی ، ضد التهابی و اصلاح رژیم غذایی و سبک زندگی است.

جراحی

جراحی برای هردو مشکل آنورکتال و شکم در بیماری کرون انجام پذیر است. جراحی اضطراری برای مواردی مانند انسداد کامل روده و یا سوراخ شده انجام میگیرد چون این هردوی این موارد خطر جانی دارند. بعضی مواقع برای آبسه های مقعد هم جراحی سریع لازم است.

جراحی شکم به دو صورت “باز” و یا “حداقل تهاجم” انجام پذیر است و انتخاب امن ترین روش با جراح است. جراحی های اضطراری معمولا بصورت باز هستند.

در جراحی بیماری کرون فقط به بخش آسیب دیده ی روده رسیدگی میشود که بیش از همه آسیب دیده یا تنگ شده یا حاوی فیستول است. معمول ترین روش ، برداشتن انتهای روده ی کوچک و ابتدای روده ی بزرگ برای رفع تنگی و در صورت امکان اتصال دو انتها به یکدیگر است .

در غیر اینصورت روده از پوسته شکم بیرون آورده (اوستومی) میشود. در مورد بیماری کرون از نوع آنورکتال ، عادی تری روش باز کردن و تخلیه ی آبسه های آنورکتال است.  در اغلب اوقات برای تخلیه ی عفونت یک سیتون (تخلیه گاه کوچک) موقت گذاشته میشود. درمورد فیستول آنورکتال جراحی به همراه اوستومی برای تغییر مسیر مدفوع انجام میگیرد ، ولی فقط زمانیکه بیماری حاد باشد.

مراقبت های پس از جراحی

برای کنترل بیماری باید طبق نظر پزشک یک سری مراقبت و پیگیری انجام داد. بیماران کرون باید تا آخر عمر روش های درمانی خود را ادامه دهند. احتمال ابتلا به سرطان روده در بیماری کرون بیشتر است و هر چه بخش بیشتری از روده درگیر باشد این خطر بیشتر است مخصوصا پس از گذشت ۸ تا ۱۰ سال . این دسته از بیماران باید به طور منظم کولونوسکوپی انجام دهند .

احتمال عود بیماری چگونه کم میشود؟

بیمارانی که مراقبت های پزشکی خود را متوقف میکنند بیشتر در معرض عود قرار دارند. در نهایت ، هرچند ترک سیگار کلا توصیه میشود ولی برای بیماران کرون ضروری است چون کشیدن سیگار خطر بازگشت را افزایش میدهد.


clinic-colorectal1

پذیرش: از شنبه تا پنجشنبه فقط با تعیین وقت قبلی

لطفا از طریق تلفن یا فرم تعیین وقت اینترنتی نسبت به گرفتن وقت اقدام نمائید.
با تشکر.

۰۹۱۹۷۷۱۵۵۲۷ | ۰۹۱۹۷۷۱۵۵۲۸
پاسخگویی همه روزه از ساعت ۹ تا ۲۲ حتی روزهای تعطیل
آدرس: میدان ونک، خیابان ملاصدرا، خیابان پردیس، نبش زاینده رود، پلاک ۱۶ طبقه دوم

تعیین وقت اینترنتی

نام

تلفن شما (الزامی)

پیام شما

نظرات کاربران در مورد این مطلب

پاسخ دهید

ایمیل شما محفوظ خواهد ماند. موارد ضروری مشحص شده ند *

شما مجاز هستید تا از تگ های HTML زیر استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

پاک کردن ارسال